Blok w Jaworznie mniej emisyjny

Zmiana warunków umowy oznacza, że przejęcie bloku do eksploatacji nastąpi do 31 stycznia 2020 r., a jednocześnie nie spowoduje przekroczenia zakładanego łącznego poziomu nakładów finansowych na realizację tej inwestycji. Dzięki dodatkowym pracom zostanie dostarczona kolejna warstwa katalizatora i układ dozowania sorbentu do instalacji odsiarczania spalin w celu redukcji rtęci. Przełoży się to na zapewnienie spełniania przyszłych wymagań środowiskowych.

- Przeprowadzone przez nas analizy potwierdziły, że rozszerzenie zakresu umowy pozytywnie wpłynie na parametry techniczno-środowiskowe bloku oraz umożliwi optymalizację kosztową jego eksploatacji. Takie rozwiązanie pozwoli na dodatkowe obniżenie poziomu emisji szkodliwych substancji do środowiska, a rozszerzone pole paliwowe umożliwi Grupie Tauron większą elastyczność kontraktacji węgla – podkreśla Jarosław Broda, wiceprezes Tauron Polska Energia. Zaawansowanie projektu wynosi ponad 95 proc. Formuła realizacji budowy bloku obejmuje podział projektu na kontrakt główny - kotłownia, maszynownia, obiekty IOS - realizowany przez konsorcjum Rafako i Mostostal Warszawa oraz 12 gospodarek pomocniczych i towarzyszących.

W marcu 2018 r. Tauron podpisał z Funduszami Inwestycyjnymi zarządzanymi przez Polski Fundusz Rozwoju (PFR) umowę inwestycyjną i umowę wspólników określające warunki zaangażowania w realizację budowy nowego bloku. PFR zainwestował w projekt 880 mln zł. Zaangażowanie inwestora ograniczyło wpływ wydatków związanych z tą inwestycją na bilans Grupy Tauron.

Prace rozruchowe zostały rozpoczęte w drugim półroczu 2018 r. Aktualnie projekt jest w fazie rozruchu gorącego, tzn. uruchamiane są w sekwencji wszystkie urządzenia technologiczne zabudowane na bloku, przy wykorzystaniu docelowych mediów.

Obecnie na terenie budowy zakończono proces dmuchania kotła i rurociągów parowych mający na celu oczyszczenie powierzchni części ciśnieniowej bloku z ewentualnych zanieczyszczeń pozostałych po montażu mechanicznym. Do jego przeprowadzenia stosowano parę o odpowiednich parametrach, tj. ciśnienie i temperatura pary musiały być na tyle wysokie, aby były w stanie usunąć wszystkie zanieczyszczenia stałe z układów bloku.